Εργασία στο μάθημα φωτογραφίας. Θέμα : “Χριστούγεννα”. Γαμάτο δάσκαλε, θες να μου πεις τι στο καλό να βρω που να θυμίζει Χριστούγεννα στην Πάτρα, στις 27 Νοεμβρίου ? Εκτός και αν δε σε πειράζει να στήσουμε όλο το project πάνω στις 3 και μόνο βιτρίνες που είναι στολισμένες αυτή τη στιγμή. Ναι. Τα 4 άτομα που απαρτίζουμε τη “χριστουγεννιάτικη” ομάδα, να στήσουμε τρίποδα και φακους έξω από τα notos galleries και να φωτογραφίζουμε μέχρι να πεθάνουμε απ’το κρύο. Οκ. Η ομάδα μας σε ευχαριστεί πολύ.
Η Θεανώ είπε να μην ψάχνουμε βιτρίνες. Να δημιουργήσουμε εμείς την ζητούμενη ατμόσφαιρα. Η πρότασή της να στολιστούμε με χριστουγεννιάτικα λαμπάκια και να φωτογραφίζει ο ένας τον άλλο απορρίφθηκε. Η Θεανώ μάλλον δεν αντέχει τη απόρριψη γιατι αντέδρασε εμπλουτίζοντας την αρχική πρόταση με ένα κουβά νερό πάνω στα αναβοσβύνοντα λαμπάκια. Τουτέστιν ηλεκτροπληξία. Και κατέληξε στο ότι δε της αρέσουν τα χριστούγεννα και να πάμε να πνιγούμε.
Τέλος πάντων, να λέμε πάλι καλά που δε πήραμε το project για τους μετανάστες. Σαν να το βλέπω μπροστά μου. Οι μετανάστες να τρέχουν στο λιμάνι και εμείς να λαχανιάζουμε από πίσω. Εμεις στο κυνήγι του τέλειου πλάνου και αυτοί στο κυνήγι μιας καλύτερης ζωής (sic). Αυτή είναι η παραμυθένια εκδοχή. Θέλετε πιο δραματικό? Αυτοι στο κυνήγι ΜΑΣ, και εμείς οπου φύγει φύγει. Αλήθεια, δάσκαλε, πως φωτομετρώ ενώ ταυτόχρονα τρέχω?
Υ.Γ Οχου ,τι γκρίνια είναι αυτή? Τι ήθελες να σας αναθέσουν? Την επίσημη φωτογράφηση του Παρθενώνα για το Υπουργείο Τουρισμού? Και τέλος πάντων ,εσύ δε ξέρεις να φωτομετράς ενώ κάθεσαι, θέλεις να τρέχεις κιόλας?
